Portret van Tommy Wieringa

Over de auteur Tommy Wieringa. Hij is geboren in Goor, 20 mei 1967. Wieringa bracht het eerste deel van zijn jeugd door op Aruba. Op zijn negende verhuisde het gezin terug naar Nederland, waarna Wieringa lang in het Twentse Geesteren woonde. Hij volgde de Vrije School in Zutphen. In Groningen studeerde hij geschiedenis en in Utrecht journalistiek. Met het verschijnen van Joe Speedboot raakte hij bekend bij het Nederlandse publiek. Hij ontving hiervoor vele nominaties voor literaire prijzen . In 2006 kreeg hij voor deze roman de F. Bordewijk-prijs. In de jaren hierna publiceert Wieringa met grote regelmaat. Veel van zijn romans zijn actueel. Het werk van Tommy Wieringa wordt wereldwijd vertaald, onder meer in het Hebreeuws, het Koreaans en het Frans, Duits en Engels.

In 2025 komt de verfilming van Joe Speedboot in de bioscopen. De regie daarvan is in handen van Sam de Jong, het scenario is geschreven door Jan Eilander en Daniël Samkalden. De titelrol wordt vertolkt door Tobias Kersloot. Daan Buringa speelt Fransje Hermans en QiQi van Boheemen speelt PJ. Deze film zou al in 2024 uitkomen maar omdat de hoofdrolspeler werd geblesseerd bij een wedstrijd `armpje drukken` moesten de opnames worden uitgesteld!

De bovenstaande informatie is deels afkomstig uit de Leeswijzer opgesteld door Senia voor de campagne Nederland Leest 2024 waarin Joe Speedboot breed onder de openbare bibliotheken wordt verspreid. (Senia is de grootste organisatie voor leesclubs in Nederland en telt op dit moment meer dan 10.000 leden. Voor meer informatie www.Senia.nl).

Andere titels van Wieringa zijn:

·       Alles over Tristan, dit is zijn eerste boek, dit werd bekroond met de Halewijnprijs t.b.v. 1000 euro

·       Ik was nooit in Isfahaan, reisverhalen 2006

·       Ga niet naar zee, 2010

·       Honorair Kozak, 2015

·       Caesarion (2009) kwa op de shortlist van de International IMPAC Dublin Literary Award 2013

·       Dit zijn de namen ,(migrantengeschiedenis)  werd in 2013 met de Libris Literatuur Prijs en de publieksprijs van de NS

·       Een mooie jonge vrouw, Boekenweekgeschenk 2014

·       De dood van Murat Idrissi  (2017) wederom migrantengeschiedenis.

·       De heilige Rita (2017) over een vader en een zoon en over de nieuwe tijd in een traditioneel grensdorp

·       Zijn laatste roman ‘Nirwana’ werd gepubliceerd in 2023

·       Konvooi verschijnt in 2024.

Wieringa heeft een veelzijdig oeuvre; naast zijn romans schrijft hij columns voor diverse kranten, o.a. NRC, Vrij Nederland en de Volkskrant. Hij had ook vaste columns in De Pers en Hollands Diep. Hij schreef ook hoorspelen en een tv-film, Laatste Wolf. In 2013 presenteerde hij het tv-programma De Grens. Met de muziekgroep Donskoy experimenteerde hij met de combinatie van poëzie en muziek. De Groene Amsterdammer publiceerde in oktober 2023 een interview met Tommy Wieringa, met 21 vragen die ondermeer gebaseerd waren op zijn boek Nirwana. Recent verscheen in De Margriet een heel lezenswaardig interview met Wieringa. Hierin is ondermeer te lezen dat hij in zijn jeugd regelmatig boeken "onbetaald meenam" uit boekhandels. "Gelukkig verdienen ze nu goed aan mijn boeken"...

Joe Speedboot is een voorbeeld van een coming of age roman. Dit is een roman waarin de hoofdpersonen, meestal in de tienerjaren, meer over zichzelf en de maatschappij te weten komen. Als je in dit genre bent geïnteresseerd dan vind je de onderstaande boeken waarschijnlijk ook interessant.

Benedikt Wells, Hard land, Meulenhoff,, Amsterdam, 2021

Douglas Stuart, Shuggie Bain, Nieuw Amsterdam, Amsterdam 2023

John Irving, Bidden wij voor Owen Meany, De Arbeiderspers, Amsterdam 2022

De wereld volgens Garp, De Arbeiderspers, Amstrerdam 2024

Elena Ferrante: De Geniale Vriendin

Sally Rooney: Normale Mensen.

 Lang geleden dat ik een blog heb gepost, andere prioriteiten gehad.

Eens zien of het allemaal nog lukt en iets is voor de Online Boekenclub. Wat kun je met Blogger?

Jaja, Aafke blogt weer!

En deze kleine blog via de telefoon. Ook dat lukt!
Met foto zelfs!

Back again!

Nou, het is wel weer even wennen. Niet alleen het bloggen, maar ook de vernieuwde site. Ben hier ook al ongeveer 2 jaar niet geweest. Best jammer eigenlijk, schrijven is heerlijk! Dat merk ik nu al weer.
Met de aanvang van de 'verdiepdingen' is bloggen, net als voorheen bij de 23-dingen, een manier om je ervaringen te delen met de andere verdiepding-collega's.
Dilemma dat ik nu heb is ga ik weer bloggen via Blogger, of ga ik bloggen via Tumblr, zodat ik dat ook eens gedaan heb.

Wellicht heeft iemand daar advies over? Ik neem aan dat de meeste verdiepding-collega's verder gaan met Blogger. Is het dan onhandig als ik (lekker dwars!!) ga bloggen via Tumblr. Gaan mijn collega's dat dan volgen?

Want bloggen is leuk, maar als niemand het leest....is er natuurlijk niet veel aan!

Ik 'dilemmieer' nog even verder...

Op de valreep

Het laatste ding, ding 23, de evaluatie.



Ik moet zeggen dat ik het erg leuk vond om met de 23 dingen bezig te zijn.

Dat begon al bij het inrichten en bijhouden van mijn eigen weblog.

Verrast was ik over de mogelijkheden van Flickr en online plaatjes bewerken en het gemak van bijv. Google Docs en delicious.

Ik was al 'gebruiker' van Hyves en You Tube en bekend met sites als Wikipedia en hoe dat werkt.

Zoals eerder al gezegd, muziek luisteren via mijn pc vind ik niet echt een optie en mijn boekenkast staat in de bibliotheek en niet bij mij thuis.

Een aantal dingen heb ik zelfs kunnen toepassen in mijn opleiding (o.a. Google Docs, Delicious) en ik heb ook gemerkt dat ik o.a. door de 23 dingen op digitaal gebied wel een voorsprong heb op mijn mede studenten.


Al met al vond ik het heel leuk om mee te doen deze ronde. Bijzonder ook om via het weblogs, maar ook via de 'wandelgangen' de vorderingen van mijn '23 dingen collega's' te volgen. Jammer dat de zomervakantie in dit blok van 23 dingen viel want na de vakantie was er niet veel onderlinge communicatie meer, terwijl dat juist zo stimulerend werkte.
Wat ik een nadeel vind met veel 'dingen' is dat het nooit het 'enige' ding is in die categorie. Het barst van de sites waar je weblogs kunt maken, contacten kunt leggen, informatie kunt uitwisselen. En overal heb je een wachtwoord nodig en al met al kost het al veel tijd om 1 ding goed en vol overgave te doen, laat staan dat je van 2 dezelfde soort sites alles bij moet houden. Dat zal ook vast niet de bedoeling zijn, maar ontdek dan maar eens wat voor jou de meest bruikbare plek is. Heb je net van alles en nog wat opgezet, kom je er ineens achter dat het via een andere site veel praktischer is bijv.

De toegevoegde waarde voor de bibliotheek....
als medewerker/ster; je kunt op een professionele manier in contact komen/blijven met andere vakgenoten en op die manier informatie, noviteiten, ervaringen e.d. uitwisselen.
als bibliotheek zelf zijn er een aantal toepassingen waarmee het contact met de klant vergemakkelijkt (bv. Hyves) maar dat vergt heel veel tijd en disipline wil je dat goed doen. Het verrijken van de catalogus door klanten vind ik een hele mooie toepassing, dat verdient alleen nog wel veel aandacht en promotie.

De eindstreep gehaald....en heel wat wijzer geworden!!!

Het een na laatste ding....

Ding 22; wat betekent Web 2.0 voor de bibliotheken?
Zomaar een opmerking uit de inleidende tekst; samenwerkend, publieksvriendelijk en gastvrij.
Samenwerking tussen bibliotheken onderling (uitwisseling van interessante sites via een community bv.) en tussen de bibliotheek en de gebruiker (toevoegen van tags en recensies aan de catalogus bv.), publieksvriendelijk en gastvrij in digitale en in fysieke zin (gebruikersvriendelijke en informatieve website, toegankelijke bibliotheek).

Ook de bibliotheek moet meegaan in het digitale tijdperk, en ik denk dat wij daar als bibliotheek IJmond Noord heel goed in slagen. Een mooie toegankelijke website met vele mogelijkheden, communicatie via de website met klanten, klanten de gelegenheid geven hun beoordelingen over boeken te schrijven, het verlengen en reserveren van boeken vanuit de luie stoel; heel veel mensen hebben inmiddels die gemakken ontdekt.

Een mooie ontwikkeling dus, waarbij we denk ik gebruik moeten maken van de mogelijkheden, maar niet good to good alles moeten willen gebruiken. Het een is beter bruikbaar dan het ander. Zie ding 23 bij de evaluatie.

aquabrowser en WorldCat

Ik vind het wel wat hebben om naast de 'formele' beschrijvingen en beoordelingen ook te lezen wat 'onze lezers' van boeken vinden, welke tags ze toevoegen en of ze evt. recensies hebben toegevoegd. Maar ook hier geldt, zovele mensen, zovele meningen. Wat de een goed vindt, vindt de ander 'bagger'.
Dat ondervind ik bijv. ook op zoover.nl, waar je beoordelingen van vakantie-accomodaties kunt lezen. Wat de een prachtig vindt, daar loopt de ander hardhollend weg...
Het is en blijft de mening van een individu.
Maar alles bij elkaar is het bruikbaar in die zin dat je meerdere meningen naast elkaar kunt leggen, door kunt 'linken' naar soortgelijke boeken, aan de hand van lijsten op ideeen kunt komen en met behulp van tags soms op andere benamingen van trefwoorden en onderwerpen verder kunt zoeken